U 82. godini života preminuo je Ibrahim Hadžić, istaknuti književnik, pjesnik, prevodilac, leksikograf i istraživač prirode, koji je tokom više od pet decenija stvaralaštva ostavio značajan trag u književnom i kulturnom životu Srbije i Crne Gore, ali i šireg južnoslovenskog prostora.Hadžić je rođen 5. septembra 1944. godine u Rožajama, gdje je završio osnovnu školu. Gimnazijsko obrazovanje stekao je u Novom Pazaru, a potom je studirao opštu književnost sa teorijom književnosti i diplomirao istoriju umjetnosti na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu.
Od sredine šezdesetih godina živio je i stvarao u Beogradu, gdje je izgradio bogatu književnu i profesionalnu karijeru, održavajući istovremeno snažne veze sa rodnim Rožajama i kulturnim prostorom Crne Gore.
Njegovo književno stvaralaštvo obuhvata poeziju, prozu, prevodilaštvo i leksikografske radove. Prvu zbirku pjesama „Harfa vasiona“ objavio je 1970. godine, nakon čega su uslijedile knjige „Vežbanje osećanja“ (1973), „Oformiti jedinstvenu životinju“ (1974), „Vreli tragovi“ (1980), „Na staklu zapisano“ (1987), „Isti život“ (1988), „Pesme“ (1997), „Hora“ (2000), „Nepročitane i nove pesme“ (2006), „Posmatrač“ (2009), „Duge senke kratkih pesama“ (2014) i „Maternji jezik“ (2016).
Hadžićeva poezija, prepoznatljiva po osobenom izrazu, misaonosti i istraživanju odnosa čovjeka, jezika i svijeta, bila je predmet književnokritičkih razmatranja, a njegovi stihovi zastupljeni su u brojnim antologijama i prevođeni na više stranih jezika.Za književni rad dobio je niz uglednih priznanja. Nagradu „Isidora Sekulić“ dobio je 1975. godine za zbirku „Oformiti jedinstvenu životinju“, a nagradu „Milan Rakić“ 1987. za knjigu „Na staklu zapisano“. Dobitnik je i nagrade „Pero Ćamila Sijarića“ za zbirku „Hora“, međunarodnog književnog priznanja „Bosanski stećak“ 2012. godine, kao i nagrade „Risto Ratković“ 2015. godine za zbirku „Duge senke kratkih pesama“.
Značajan dio njegovog rada bio je posvećen očuvanju jezika i kulturnog nasljeđa rodnog kraja. Objavljivanjem „Rožajskog rječnika“ 2003. godine, a potom i njegovog dopunjenog izdanja 2013. godine, dao je vrijedan doprinos dokumentovanju lokalnog govora, tradicionalne leksike i jezičkih osobenosti rožajskog područja. Ovo djelo predstavlja važan izvor za proučavanje jezičke i kulturne baštine sjeveroistoka Crne Gore.
Pored poezije, objavljivao je prozne zapise, među kojima su „Zapisi i crte“ i „Prodavac magle“, a bavio se i prevođenjem poezije sa ruskog jezika.Značajan profesionalni angažman ostvario je u Radio-televiziji Beograd, gdje je od 1975. godine radio kao urednik, a potom i kao glavni urednik Školskog programa. Televiziju je napustio 1994. godine. Bio je aktivan i u književnoj periodici, uređujući poeziju u studentskom listu „Student“ i časopisu „Mostovi“ u Pljevljima.
Bio je član Udruženja književnika Srbije od 1970. do 1998. godine, a od 2001. godine član Srpskog književnog društva i Foruma pisaca.Osim književnosti, Hadžić se intenzivno bavio mikologijom, naučnom disciplinom posvećenom proučavanju gljiva. Od kraja osamdesetih godina istraživao je gljive na području Srbije i Crne Gore, objavljujući stručne knjige, atlase, rječnike i priručnike.Među njegovim značajnijim djelima iz ove oblasti nalaze se „Gljivarska početnica“, „Imena gljiva“, „Drugi gljivarski korak“, „Gljive, životinje koje ne hodaju“, „Ilustrovani rečnik sveta gljiva“ i „Atlas gljiva i internacionalni rečnik narodnih imena gljiva“, od kojih je pojedina napisao u saradnji sa profesoricom Jelenom Vukojević sa Biološkog fakulteta u Beogradu.
Posebnu pažnju posvetio je istraživanju gljiva rožajskog kraja, što je rezultiralo i objavljivanjem knjige „Gljive Crne Gore – Katalog gljiva rožajskog kraja“ 2018. godine. Bio je jedan od osnivača Mikološkog društva Srbije.Svojim višedecenijskim radom Ibrahim Hadžić povezivao je književne i kulturne sredine Srbije, Crne Gore i regiona. Njegovo djelo istovremeno pripada različitim književnim tradicijama, dok njegovi leksikografski i prirodnjački radovi predstavljaju poseban doprinos očuvanju kulturnog i prirodnog nasljeđa.
Odlaskom Ibrahima Hadžića književna i kulturna javnost izgubila je jednog od prepoznatljivih stvaralaca svoje generacije, čije će bogato književno, prevodilačko, leksikografsko i istraživačko nasljeđe ostati značajan dio kulturne baštine Srbije i Crne Gore.
